Recensie: wat je zegt gaat vanzelf

23 dec 2019

Waarom zijn de woorden ‘papa’ en ‘mama’ in zo veel uiteenlopende talen zo vergelijkbaar? Is je schoonfamilie echt schoon, of misschien toch mooi? Hoezo is schelden in een andere taal zoveel minder erg? Of lijkt dat maar zo?

Het uitgangspunt van Liesbeth Koenen in ‘Wat je zegt gaat vanzelf’ is haar verbazing over wat we weten over taal zonder het te weten. En die kennis is inderdaad indrukwekkend. Dagelijks gebruiken we duizenden woorden zonder daar noemenswaardig over na te denken. En zelden gaat het fout. Daar kun je – inderdaad – een boek over vol schrijven!

Want wat is het verschil tussen ‘opkijken’, ‘opzien’, ‘afkijken’ en ’afzien’? En tussen ‘Clara verkoopt Kees vlees’ en ‘Clara verkoopt ‘t ‘m’? En tussen ‘hen’ en ‘hun’? Voor de eerste twee vragen laat ik je zelf puzzelen. Wat betreft ‘hen’ en ‘hun’: deze eeuwige strijd is de schuld van een zeventiende-eeuwse grammaticaboekenschrijver die graag mensen pestte.

Liesbeth Koenen heeft duidelijk extra aandacht voor gebarentalen, wat heel fijn is; er zijn namelijk nog zoveel mensen die niet weten dat een gebarentaal een volwaardige taal is met een eigen grammatica. En ja, hoe handig zou het zijn als iedereen gebarentaal kent? Dan kun je inderdaad op feestjes waar de muziek te hard staat tóch gewoon met elkaar praten!

Is dit boek geschikt voor jou?

JA: Begin je net met een studie taalwetenschap of is taal je nieuw ontdekte hobby? Of heb je een nieuwe vriend/vriendin die jouw liefde voor taal niet snapt? Dan is ‘Wat je zegt gaat vanzelf’ verplichte literatuur.

NEE: Ben je fan van Paulien Cornelisse, Marc van Oostendorp en de blog ‘de Taalpassie van Milfje’? Dan biedt ‘Wat je zegt gaat vanzelf’ misschien weinig nieuws meer. Maar dat betekent niet dat het geen superfijn boekje is voor in de trein of op de wc.

Auteur: Liesbeth Koenen
Uitgever: De Kring
Jaar: 2019
Aantal pagina’s: 144
Prijs: €14,99