Column: Schrijfverloedering

Een steeds groter wordende doorn in mijn oog is niet zozeer de taalverloedering als wel de schrijfverloedering. Waar is de juiste interpunctie gebleven? Met gekromde tenen lees ik stukken tekst waarbij de tranen me in mijn ogen springen.Zo vergeet men vaak een spatie tussen de punt en het begin van de nieuwe zin. Gebruik van kommas zowel tussen de woorden als in een woord zelf wordt vaak voor het gemak vergeten. Dat leest voor geen meter. Wat dacht je van ONNODIG GEBRUIK VAN HOOFDLETTERS? Dat komt behoorlijk binnen, vaak ongepast. in andere gevallen zou juist een hoofdletter moeten staan, maar die ontbreekt …

Door: Berry Koens

Maar is het allemaal wel gemak? Ben ik nu zo autistisch, of zijn jullie zo makkelijk? Allemaal vragen die mij enorm bezig kunnen houden. Wat of wie heeft deze schrijfverloedering doen ontstaan?

In dit kader kan dan natuurlijk ook niet de zogenaamde turbotaal onbesproken blijven, al doet me dat minder pijn. Het kan toch geen kwaad om woorden gewoon te schrijven zoals ze bedoeld zijn? Natuurlijk is ‘wtf’ sneller genoteerd dan ‘what the fuck’, maar toch stoort het mij. Kijk, toegepast in korte berichtjes (sms, Whatsapp, Twitter, etc.), heb ik er geen moeite mee. Toegegeven: dan maakt ondergetekende zich hieraan ook schuldig.

Uit kostenbesparende overwegingen kan ik het best begrijpen, als elke letter een bedrag met zich meebrengt. Volgens mij is sms echter een stille dood aan het sterven, dus blijft naar mijn bescheiden mening alleen de factor tijd nog over. Zo snel mogelijk (en dus in zo klein mogelijke ‘woorden’) de boodschap overbrengen. Het liefst zonder leestekens.

Waarschijnlijk ben ik gewoon een oude zemelaar aan het worden; moet ik meegaan met de tijdsgeest en accepteren dat niet iedereen een taaljunkie is. Toch weigert mijn brein om dit alles te accepteren. De ingeslagen taalweg is gevoelsmatig eenrichtingsverkeer. Keren mag niet. Waarom zat er geen taalinstructeur naast toen gevraagd werd: “U wilt hier inrijden. Mag dat?”

Wil je jouw column hier terugzien? Stuur ‘m in!

Boekrecensie

Boekrecensie: Meester Bart op zijn best

Boekrecensie: Meester Bart op zijn best

Door Inger Hollebeek Al bij de inleiding moet ik af en toe slikken. Daarin vertelt Bart Ongering (1981), ofwel meester Bart, zeer openhartig over zijn jeugd. Ov...


Column

Column: Living on the edge

Column: Living on the edge

“Living on the edge!”, gilt mijn nicht enthousiast naar me. Net zwaaide ik met mijn arm, ten teken dat ik ook dit vuile tankstation wil passeren. Ondanks ...


Woordweetje

Woordweetje: buut vrij

Woordweetje: buut vrij

Door Fieke van der Perk     Iedereen heeft het vroeger wel gespeeld: verstoppertje. De regels zijn duidelijk en universeel. Een iemand telt tot tien e...