#spraakverwarring


923 shares

Ik snap 'm niet

[intro]Ik heb in veel plaatsen gewoond, waaronder in Zoetermeer. Die stad ligt niet ver van Noordwijk aan Zee, waar familie van ons woont. “Gaan we over Leiden?”, vroeg mijn vrouw toen we weer op bezoek gingen. Ik schrok daarvan, zo’n opmerking klinkt toch heel anders dan dat je de woorden leest ... [/intro]

Door: Adriaan Noordergraaf

En zo maak ik dat vaker mee. We stonden eens op Schiphol te wachten op een vlucht die ons naar Milaan zou brengen. Er was enorme vertraging. Na drie uur hangen was ik het meer dan zat. “Geen Italië!”, riep ik getergd uit. Mijn schoonmoeder, die ook deel uitmaakte van het vakantiegezelschap, keek verontwaardigd op. Ze dacht dat ik mijn woede uitte door het noemen van een gedeelte van het onderlichaam. 

Tijdens een andere vakantie in een ander land, te weten Duitsland, zat ik met een vriend in een restaurant. Het was in Berlijn en er verscheen een aardige Duitse dame die de bestelling opnam. Omdat ze in de gaten had dat we niet van daar kwamen, sprak ze ons aan in het Engels: “Do you want something to drink?” Automatisch antwoordden wij in dezelfde taal. Mijn metgezel wilde een biertje en ik riep: “I would like a sherry, dry.” Het meisje werd door die bestelling wat in de war gebracht en schakelde terug naar haar eigen taal en vroeg: “Wie viel?” Daardoor switchte ik ook naar het Duits en antwoordde: “Eins, bitte.”

Ik heb ten slotte eens een verschrikkelijk misverstand gehad met een volslanke dame die in het ballet danste in een amateurproductie waar ik aan meegeschreven had. Ik woonde een van de repetities bij en maakte een positieve opmerking over de prestatie van deze danseres, die ik toevallig van naam kende. Omdat de begeleidende muziek op dat moment nogal overheerste, riep de regisseur er bovenuit: “Over wie heb je het nou?” “Over Yvette!” riep ik terug. Helaas was er op dat moment in de muziek een zachtere passage, dus mijn antwoord schalde luid en duidelijk door het theater. Waarop het meisje spontaan in tranen uitbarstte en overstuur het toneel verliet. Later werd duidelijk dat ze mijn antwoord als ‘die vette’ had verstaan.


Heb je zelf ook leuke taalmissers meegemaakt? Schrijf ze op en stuur je column in!

Taalvoutje

Column: Durex

Column: Durex

923 shares

Ik snap 'm niet

[intro] Inmiddels dateert dit voorval alweer van dertig jaar geleden, maar het is echt gebeurd. Ik werkte als zaterdaghulp in de Hema van Hengelo en er kwam een vrouw van meer dan middelbare leeftijd naar me toe.[/intro] Door Birgit ten Have "Hebt jullie ook Durex?", vroeg ze. Ik dacht geen moment dat ze me in de maling nam, want ze keek heel serieus. Toen ik niet meteen reageerde omdat ik niet zo goed wist wat ik moest zeggen, vroeg ze het nog een keer, maar dan een beetje luider: "Hebt jullie ook Durex?!" "Dat hebben wij niet mevrouw, maar ik zal het voor de zekerheid even aan mijn collega vragen", antwoordde ik. Ik wendde me tot mijn collega, die naast me stond: "Mirjam, verkopen wij ook Durex?" "Nee, dat verkopen wij niet", klonk het, vergezeld van een proest. De mevrouw werd wat bozig. "Tuurlijk hebt jullie die wal, mien zuster hef ze hier vurige wek nog kocht." Tja, hoe kon dat nou? "Had ze die niet bij de drogist gehaald?" vroeg ik. "Tuulk nich, gewoon van hier!" "Maar Durex, mevrouw, hoe zag dat er dan uit?" Je probeert toch wat. "Joa dat weej toch wa, van die iezeren reks om an de duur te hangn." Ineens begreep ik het. "Oh, u bedoelt deurrekjes?" "Joa, dat zeg ik toch, duur-reks," antwoordde de dame. "En woar hebt jullie die dan?"