Column: Spraakverwarringen

gebruik mijn buurvrouw

Ik heb in veel plaatsen gewoond, waaronder in Zoetermeer. Die stad ligt niet ver van Noordwijk aan Zee, waar familie van ons woont. “Gaan we over Leiden?”, vroeg mijn vrouw toen we weer op bezoek gingen. Ik schrok daarvan, zo’n opmerking klinkt toch heel anders dan dat je de woorden leest …

Door: Adriaan Noordergraaf

En zo maak ik dat vaker mee. We stonden eens op Schiphol te wachten op een vlucht die ons naar Milaan zou brengen. Er was enorme vertraging. Na drie uur hangen was ik het meer dan zat. “Geen Italië!”, riep ik getergd uit. Mijn schoonmoeder, die ook deel uitmaakte van het vakantiegezelschap, keek verontwaardigd op. Ze dacht dat ik mijn woede uitte door het noemen van een gedeelte van het onderlichaam. 

Tijdens een andere vakantie in een ander land, te weten Duitsland, zat ik met een vriend in een restaurant. Het was in Berlijn en er verscheen een aardige Duitse dame die de bestelling opnam. Omdat ze in de gaten had dat we niet van daar kwamen, sprak ze ons aan in het Engels: “Do you want something to drink?” Automatisch antwoordden wij in dezelfde taal. Mijn metgezel wilde een biertje en ik riep: “I would like a sherry, dry.” Het meisje werd door die bestelling wat in de war gebracht en schakelde terug naar haar eigen taal en vroeg: “Wie viel?” Daardoor switchte ik ook naar het Duits en antwoordde: “Eins, bitte.”

Ik heb ten slotte eens een verschrikkelijk misverstand gehad met een volslanke dame die in het ballet danste in een amateurproductie waar ik aan meegeschreven had. Ik woonde een van de repetities bij en maakte een positieve opmerking over de prestatie van deze danseres, die ik toevallig van naam kende. Omdat de begeleidende muziek op dat moment nogal overheerste, riep de regisseur er bovenuit: “Over wie heb je het nou?” “Over Yvette!” riep ik terug. Helaas was er op dat moment in de muziek een zachtere passage, dus mijn antwoord schalde luid en duidelijk door het theater. Waarop het meisje spontaan in tranen uitbarstte en overstuur het toneel verliet. Later werd duidelijk dat ze mijn antwoord als ‘die vette’ had verstaan.


Heb je zelf ook leuke taalmissers meegemaakt? Schrijf ze op en stuur je column in!

Column

Ton den Boon

Ton den Boon

Voor het jubileumboek van Taalvoutjes schreef hoofdredacteur van De Dikke Van Dale Ton den Boon een column over zijn fascinatie voor taalvergissingen....


Woordweetje

Woordweetje: Habbekrats

Woordweetje: Habbekrats

Eén keer in de zoveel tijd ga ik op bezoek bij m’n opa en oma. Dan spreken we over van alles en nog wat. Over serieuze dingen zoals het nieuws, de politie...


Woordweetje

Woordweetje: de kapsalon

Woordweetje: de kapsalon

“Eén kapsalon, alstublieft!” De Nederlandse keuken wordt vaak tekortgedaan. Ons eten zou voornamelijk bestaan uit aardappels en draadjesvlees en de keuken wordt...


Column

Column: Dialectisch maar gelukkig

Column: Dialectisch maar gelukkig

Uit een onderzoek van de Universiteit van Tilburg in 2016 blijkt dat het salaris van dialectsprekers gemiddeld 5 procent lager ligt dan dat van niet-dialectspre...