Je moet nog zoveel doen: het huis opruimen, koken, boodschappen… maar je hebt geen zin. En dus loop je maar een beetje te niksen, je tijd te verdoen; te lanterfanten.
Door: de Taalvoutjes-redactie
Dit woord is al heel oud: lanterfant (een lui persoon) wordt al gevonden in de late Middeleeuwen, en heeft helaas niets met luie olifantjes te maken. Het is een samenstelling van de woorden lant en trouwant of truwant. Het eerste is gewoon de oude spelling van land, en het laatste is een Frans leenwoord en betekent ‘bedelaar’ of ‘vagebond’.
Eigenlijk zou je dus kunnen zeggen dat het iemand is die een beetje over het land liep te niksen. Het werkwoord ‘lanterfanten’ (jij lanterfantte, wij hebben gelanterfant) is afgeleid van deze lanterfant.
De volgende keer dat je beschuldigd wordt van lanterfanten, kun je in elk geval vertellen waar het woord vandaan komt!
In het Nederlands worden veel eigennamen gebruikt in gezegdes en uitdrukkingen; jan en alleman komen erin voor. Deze week is columnist Mark Mackintosh de sjaak ...
Zie jij meteen een bijschrift waar anderen alleen een foto zien? Dan zit je hier goed. In Verzin en win dagen we je elke maand uit om zelf het perfecte bijschri...
We kunnen niet wachten tot het weer zover is: de komkommertijd. Maar waarom noemen we dat zo?...
Foto door Jan Arsenovic Kijk naar je eigen! Leedvermaak is zo oud als de mensheid. We vinden het heerlijk om te lachen om andermans stommiteiten. Het deed het v...