Column: In mijn blootje

15 feb 2019

Ik slaap in mijn blootje. Of eigenlijk ook weer niet, want ‘mijn blootje’ kreeg onlangs een andere betekenis.

Door: Nicolette van Heesch

Opstaan! 
Als de honden ‘s morgens vinden dat wij moeten opstaan, laten ze dat ons luid en duidelijk weten. Ik schiet dan een ochtendjas aan en ga naar beneden, om het ontbijt voor de drie luidruchtige monsters klaar te maken. Als dat op is, loopt mijn lief een kort plas- en poeprondje met ze. In de tussentijd word ik wakker met een kop thee en een bak havermout. Nog altijd in mijn ochtendjas dus.

Wandelen!
De doggies weten dat er later op de ochtend een langere wandeling volgt met mij. Die wandeling mag, wat Hoover betreft, direct volgen op dat korte loopje. Hij gunt me dan ook nauwelijks tijd om mijn havermout op te eten, laat staan om te douchen en aan te kleden. Toen hij weer eens stond te drammen, legde mijn lief hem uit dat ik nog in mijn blootje zat. En dat dat blootje echt geen geschikte kledij was om buiten te wandelen.

Maar … als ik in mijn blootje zat ondanks mijn ochtendjas, dan was die ochtendjas dus eigenlijk mijn blootje. Sindsdien heeft mijn ochtendjas een naam: ‘mijn blootje’.

Hoover en mijn blootje
Hoover weet inmiddels dat wanneer ik in mijn blootje zit, er nog niet gelopen wordt. Soms vergeet hij het nog wel eens, zo graag wil hij met mij op stap. Dan staat hij blaffend naast me in de hoop dat ik snap wat hij bedoelt. Als ik dan mijn blootje opentrek om mijn ‘echte blootje’ te laten zien, is zijn reactie hilarisch. Van verbazing vergeet hij verder te blaffen; helemaal beduusd en bijna geschrokken blijft-ie even stil staan kijken om zich vervolgens onder tafel terug te trekken. Dan heb ik zelfs tijd voor een extra kop thee!

---

Zelf ook zo’n leuke column geschreven? Stuur ‘m in!