Column: Dus dat!

Er is binnen de Nederlandse taal een trend ontstaan om te pas en te onpas het verkeerde betrekkelijk voornaamwoord te gebruiken en daarmee het juiste voornaamwoord ongebruikt te laten. Welk woord die juiste betrekkelijk voornaamwoord dan wel niet is, die verklap ik lekker niet. Maar die het knap irritant is, die staat wel vast.

Door Marcel Louis

Zeker als je er eenmaal op gaat letten, valt eigenlijk pas op die het een behoorlijk groot probleem aan het worden is. Zo was ik laatst bij een cabaretvoorstelling van een – ik zal de naam niet noemen – klein mannetje, die ook constant het verkeerde voornaamwoord gebruikte. En het mooiste was nog het publiek. Die hoorde het niet eens! Een meisje die naast me zat, moest wel heel erg lachen om de grapjes, die dan weer wel, maar haar viel die vreemde gebruik van het verkeerde verwijswoord ook al niet op. En dan was die nog een meisje van een jaar of zeventien, maar luister maar eens naar verschillende talkshows, quizzen, nieuwsuitzendingen of interviews. Die ene zielige woordje verdwijnt langzaam uit de spreektaal en maakt plaats voor het veel te algemeen gebruikte die. En die moet maar eens stoppen vind ik.

Heb je ook last van een tergende taalergernis of wil je juist jouw favoriete woord eens in het zonnetje zetten? Stuur je column in en wie weet lees je deze terug op onze website. Geplaatste columns worden beloond met een supertof, te gek Taalvoutjes-pakket. 

Woordweetje

Woordweetje: steenrijk en straatarm

Woordweetje: steenrijk en straatarm

Wanneer ik vroeger klaagde over moeders sponzige tofublokjes, werd mij steevast de mond gesnoerd. ‘Wees dankbaar dat je te eten hebt,’ zei mijn moeder dan, ‘wan...


Woordweetje

Woordweetje: de hond in de pot vinden

Woordweetje: de hond in de pot vinden

Wie weleens na een lange dag werken thuiskomt en ontdekt dat de rest van het gezin de pan met pasta al tot op de bodem heeft leeggeschraapt, kent het gevoel: je...