Woordweetje: Houdoe

Het Nederlands is een mooie taal. Zo mogelijk nog mooier zijn al die dialecten die in alle uithoeken van ons land worden gesproken en die soms nog maar weinig met de oorspronkelijke taal te maken lijken te hebben. Toch lijken de meest onbegrijpelijke klanken best verstaanbaar, als ze maar niet zo snel zouden worden uitgesproken.

koenvanhaaren  

Door Koen van Haaren

 

Er circuleren op het internet tientallen lijstjes die beweren dat het [vul dialect in] de kortste taal is, dus het meest efficiënt. Steevast volgt een overzicht van uitdrukkingen in het Algemeen Beschaafd Nederlands met de variant dialect erachter. Is een dialect dan voornamelijk bedoeld om sneller te kunnen communiceren? Het lijkt daar wel op, want de bekendste woorden zijn vaak verbasteringen van langere woorden of zinnetjes. Houdoe, bijvoorbeeld.

Bij een verkiezing, inmiddels alweer zo’n tien jaar geleden, werd door de Brabanders het woord ‘houdoe’ verkozen tot mooiste Brabantse woord. Zelfs de rest van Nederland (hier in de volksmond ‘van boven de sloot’) kent de uitdrukking en weet vaak ook wel wat ermee wordt bedoeld. Het is een groet bij het afscheid, het ‘doei’ van Brabant.

Het Engelse how do klinkt ongeveer hetzelfde, waardoor sommigen schijnen te denken dat het bij de bevrijding van het zuiden van Nederland na de Tweede Wereldoorlog onze taal is binnengeslopen, omdat how do you do zo lang was. Beetje onlogisch om een vraag naar iemands welzijn te gebruiken als je weggaat, dus deze optie nemen we maar niet al te serieus.

Houd je goed. Het ga je goed. Dat is de hoek waarin we het moeten zoeken. ‘Houd u goed’ werd al snel ‘houd oe goe’ om vervolgens (korter is beter?) te verworden tot ‘houd oe’. West-Brabanders slikken daarbij vaak nog de eerste letter in en maken er ‘oudoe van. Maar de bedoeling is duidelijk: ik wens je alle goeds toe, houdoe en bedankt!

Bewaren

Woordweetje

Woordweetje: Dom blondje

Woordweetje: Dom blondje

Met mijn haar heb ik echt niets te klagen. Ik mag het dan altijd in een knot hebben, maar eigenlijk heb ik een goede bos lang, dik haar met wat slag. Als ik mij...


Column

Column: Onomatopleonautologienatymie

Column: Onomatopleonautologienatymie

“Mam … mam! Mag ik op de tjsoek tjsoek?” Mijn moeder draait zich geïrriteerd om en werpt me een vernietigende blik toe. “Floris!”, roept ze. “Hoe vaak moet ik n...


Woordweetje

Woordweetje: Wat een circus!

Woordweetje: Wat een circus!

Laatst vroeg ik het zevenjarige dochtertje van een vriendin wat ze voor haar verjaardag wilde hebben. “Een paard”, luidde het antwoord. Die zag ik a...