Ik snap 'm niet

[intro]Het was 17 december 2016. Mijn pen en papier lagen klaar, want ik doe elk jaar mee. Maar de laatste jaren begon ik me steeds meer te ergeren. Er kwamen veel te veel woorden in voor waar ik nog nooit van had gehoord. Na de derde zin haakte ik boos af en schakelde over naar een andere tv-zender. Daar speelde Jochem Myer, dus had ik toch nog een leuke avond. [/intro]

Door Paul Asselbergs

Onlangs werd besloten, dat dit het allerlaatste dictee was. Reden: de jaarlijks teruglopende kijkcijfers. Wim Daniels vertelde dat hij dit had verwacht. “Idiote moeilijke woorden, dus kijkers haken af.”

Het zou volgens mij veel beter geweest zijn om meer gangbare woorden - die vaak fout geschreven worden - in het dictee op te nemen. Want veel mensen vinden goed taalgebruik helemaal niet belangrijk. “Ach, als ze maar begrijpen wat er staat”, hoor ik wel eens zeggen.  

De Nederlandse taal is en blijft moeilijk. Ik raadpleeg regelmatig het woordenboek of Google want ik probeer foutloos te schrijven. Soms glipt er toch nog een taalfout doorheen en word ik daar onmiddellijk op aangesproken. Ik kannibalen, maar ik baal dan toch, zeker als er een fout in een boekje van mij staat. 

Zo zal ik nooit meer vergeten dat je Ajacied schrijft in plaats van Ajaxiet. Ook weet ik nu, dat een prostitué een man is, en een prostituee een vrouw. Dat had ik moeten weten.

Ik kom op 9 van de 10 trouwkaarten nog steeds ja-woord tegen, terwijl het jawoord moet zijn. Hoe vaak zie ik niet rhododendron staan, terwijl die h er niet in thuishoort. 

In een eerdere column had ik het ook al eens over het woord barbecue, dat door heel veel mensen met een q wordt geschreven. Een kennis van me had daar zijn eigen verklaring voor en die vond ik wel interessant: barbecue wordt afgekort met BBQ, want als het afgekort zou worden met BBC dan raken mensen ook weer in de war. En als de BBC het over in the war heeft dan krijgen we oorlog en dat is nou ook weer niet de bedoeling. Dat het Groot Dictee verdwijnt is al erg genoeg. 

Ik snap 'm niet

[intro]Terwijl ik dit typ, gebeurt het ook: mijn foutjes worden automatisch gecorrigeerd. En als het systeem het eventjes niet weet, verschijnt er zo’n waarschuwend rood golfje onder dat woord. Net als bij mijn mail. Fijn, want niets is zo irritant als dat een bericht door dat ene woordje verwarring zaait. Een goed hulpmiddel dus, die spelling- en grammaticacontrole.[intro]

Door Caroline Nieuwenburg

Bij WhatsApp werkt het net even iets anders heb ik gemerkt, maar gelukkig worden foutjes in het appverkeer wel vaak door de vingers gezien; als vriendin x in appgroep ‘Verrassingsfeestje-voor-vriendin-y’ bijvoorbeeld vraagt of iemand dat cadeau al heeft geregeld en ik even snel terug app: ‘Jap, gebeurd!’. Vreemd genoeg heb ik de p aangetikt en blijkbaar is ‘Jap’ een prima woord. En nou ja, ‘gebeurd’ gebeurt zo vaak dat zelfs de meest
kritische vriendin niet moeilijk doet.

Foutjes in mijn berichtjes dus, het overkomt me geregeld, net zoals dat ik per ongeluk reageer in een verkeerde appgroep, trouwens. Om de schade te beperken, verwijder ik dan gauw het appje, wat dan weer opvalt en waardoor ik toch nog even een berichtje stuur om excuses te maken, waarin dan weer een typefoutje is geslopen. Pfff!

De meeste foutjes zijn gelukkig heel onschuldig, zoals ‘Heel geel plezier!’ of ‘Zullen we onze afspraak verstuiven?’ De ontvanger snapt wat er bedoeld wordt of heeft het foutje niet eens gezien en reageert gewoon met een (bijna) foutloos: ‘Dankje!’ of ‘Prima!’

Maar wat te denken van woorden die geheel ongevraagd gecorrigeerd worden? Ik heb daardoor toch best wel merkwaardig Whatsapp-gesprekken gevoerd. Zo werd het bedoelde woord ‘badkamer’ gecorrigeerd in ‘varkensgriep’, ‘eigenlijk’ werd ‘wegblokkade’, ‘gevonden’ werd ‘gevingerd’ en ‘begrijp' werd ‘necrofilie’. Echt, ik verzin het niet!

Maar het kan nog erger. Ik appte een vriendin dat ik met Kerst ‘muizengif’ cadeau zou doen, wat op zich al vreemd is. Maar het was een reactie op haar vraag wat ik van plan was mijn moeder voor Kerst te geven, en of ik een goede suggestie had. De vriendin appte terug met tien vraagtekens en een geschrokken emoticon. Na wat heen en weer geapp met: ‘Oh haha, sorry, foutje! Stomme autocorrector’ en tig emoticons met traanoogjes van het lachen, bleek mijn suggestie toch wél een goeie. ‘Muizengif’ moest mijzelf zijn, doelend op het spenderen van quality time met mijn moeder (lees: samen een dagje uit) als kerstcadeau.

En andere keer had ik een appje verstuurd met het woord ‘kindslaafjes’. Dit had ik ook pas door nadat er een reactie kwam met: ‘Huh?!’ Na weer mijn ‘Oh hahaha, sorry, sorry, foutje, stomme autocorrector’ ontstond er een zorglijk gesprek. Zulke woorden zouden namelijk uit je eigen online WhatsApp-woordenlijst komen, met woorden die je wel vaker gebruikt. Nou, ik kan me niet herinneren dat ik bewust het woord ‘kindslaafjes’ ooit gebruikt heb, laat staan met regelmaat.

Bijna nog gênanter werd het toen ik iemand een berichtje stuurde dat je zo leuk kon eten in dat restaurant in het negerpark. Die locatie heet Neherpark …

Misschien zegt het alleen iets over mijn te snelle vingers op m’n smartphone, waardoor ik zulke gekke typfouten maak. Probeert WhatsApp er gewoon het beste van te maken?

Iemand kwetsen is in elk geval nooit mijn bedoeling. Wel kan het een onverwacht gesprek opleveren, buiten het geapp om,zoals toen iemand mij vroeg waarom ik het in een zekere WhatsApp-groep ineens had over WOI, AIVD en Verweggistan (ook deze verzin ik niet!). Ik heb mijn telefoon er even bij gepakt en zag toen pas dat mijn beoogde woorden ‘wij’, ‘vanavond’ en ‘verwacht’ gecorrigeerd waren. Ik begreep eindelijk waarom er geen reactie kwam op mijn bedoelde vraag: ‘Hoe laat worden wij vanavond verwacht?’