Column: Xantippe. Met de X van klerewijf

Bron: Voornamelijk.nl

“Kunt u dat voor mij spellen?”
“Ja hoor, met de X van Xantippe … ”
“Maar meneer, wat heb ik misdaan? Waarom noemt u mij een xantippe?”
“Ik noem u geen xantippe, ik weet heel goed dat u mevrouw De Vries heet.”

Columnist Floris Mein


Door Floris Mein

 

 

Een xantippe, dus. Het woord wordt vaak gebruikt om de ‘x’ te verduidelijken bij de spelling van een woord. Op zich mag je al je twijfels hebben bij de intelligentie van je gesprekspartner als je de ‘x’ moet verduidelijken. Bij de ‘m’ en de ‘n’ snap ik het, maar bij de ‘x’? Oh, een xantippe is overigens ook de bijnaam van een van mijn ex-vriendinnen (met een ‘x’, ja). Een xantippe is een boosaardige, plaagzieke vrouw, ook wel een helleveeg. Dat dekt de lading wel, ja.

Ik snap wel dat mevrouw De Vries een xantippe werd toen ze dacht daarvoor te worden uitgemaakt. Ik heb dan ook een hekel aan het spellen van namen. Zeker wanneer er een ‘u’ in zit (“Ja, met de ‘u’ van ‘Udo.'” Udo, écht?). Ook erg: de ‘y’, ook wel de ‘Griekse ij’ – of erger nog: de ‘ypsilon’ – genoemd. Ik ben overigens nog nooit iemand tegengekomen die Ypsilon heet. Verzin dan op zijn minst een leuke naam met een ‘y’. Maar dat terzijde.

Hoewel mijn eigen achternaam – Mein – slechts vier letters telt, moet ik deze toch nog bijna dagelijks spellen. Ik word met enige regelmaat beticht van het zijn van een ‘Meinen’ of een ‘Meins’, of erger nog: een ‘Meijer’.

Er bestaan wel wat semiofficiële regels voor het spellen van namen en aan de hand van het Nederlandse Telefoonalfabet probeer ik mijn gesprekspartner ervan te overtuigen dat mijn achternaam echt ‘Mein’ is: “Marie, Eduard, Isaak, Nico”. “Oh, dus u heet Mien?” “Eh nee, ik heet geen Mien. Niet zoals die van de dobbelsteen. Maar Mein, zoals van het omstreden boek.” Oh, en dan weet iedereen ineens wél hoe het geschreven dient te worden!

Ik denk dat ik mijn naam maar ga veranderen in een makkelijke, typische Hollandse naam om van het ongemak af te komen. Daar gaat mijn leven een stuk overzichtelijker van worden, hoop ik. Jansen, of zo. “Sorry, Janssen zegt u? Is dat met één of twee s’en?”

Foto: Voornamelijk.nl

Wil je zelf je column terugzien op onze site? Stuur in

Column

Column: Kreuzschmerzen

Column: Kreuzschmerzen

Het is 1982. Het jaar dat ik 22 word, mijn diploma verpleegkunde A haal en vervolgens, samen met een vriendin, naar Frankfurt vertrek om er te werken als verple...


Column

Column: Eigenwijs, hoezo?

Column: Eigenwijs, hoezo?

De Nederlandse taal is en blijft een moeilijke taal. Ik moet geregeld het woordenboek raadplegen omdat ik soms twijfel hoe je een woord spelt, of hoe je het ‘üb...


Woordweetje

Woordweetje: Handige weetjes

Woordweetje: Handige weetjes

Of humor en Duitsland ooit samengaan, vraagt u? Jazeker, en wel in mijn familie! Mijn moeder is van origine Duitse en mijn vader is een Amerikaan. De lingua fra...


Woordweetje

Woordweetje: Steenrijk 2.0

Woordweetje: Steenrijk 2.0

In een van onze eerdere woordweetjes gaven we een verklaring voor de woorden ‘straatarm’ en ‘steenrijk’. Voor ‘steenrijk’ gaven we een a...