Column: Eigenwijs, hoezo?

De Nederlandse taal is en blijft een moeilijke taal. Ik moet geregeld het woordenboek raadplegen omdat ik soms twijfel hoe je een woord spelt, of hoe je het ‘überhaupt’ moet schrijven. Ik zal dan ook nooit beweren dat ik de Nederlandse taal volledig beheers. Wie kan dat wel?!

Door Paul Asselbergs

Ik heb er wel een grote hekel aan als ik in rapporten of kranten domme spelfouten tegenkom. Dat noem ik ‘tekstueel misbruik’. Dat vind ik ook onnodig. Er zijn toch niet voor niets woordenboeken?

Mijn vriend Kees heeft veel gevoel voor taal. Brutaal, prenataal of genitaal, dat maakt hem niks uit, als het maar met taal te maken heeft. Als hij weer eens iets bijzonders op taalgebied heeft ontdekt, dan wil hij van mij altijd weten of ik dat óók weet. Dan zeg ik: “Heb je weer een test, Kees?” Soms irriteer ik me daaraan. Grapje!  Het is ‘daar erger ik mij aan’ of ‘dat irriteert me’, maar dat wist u natuurlijk allang.

Laatst nam ik bij Kees ook eens de proef op de som. Ik vroeg hem: “Hoe schrijf je ‘barbecue’?” Hij zei onmiddellijk (ook zo’n leuk woord): “Barbeque schrijf je met een q.”

Ik zei: “O, jij hoort dus ook tot die miljoenen Nederlanders die het woord ‘barbecue’ met een q schrijven?” Hij keek mij wat ongelovig aan, pakte direct het Groene Boekje en zag tot zijn niet geringe verbazing dat barbecue inderdaad met een c geschreven wordt.

Zijn reactie was verbluffend. Hij zei: “Dit is nou echt de eerste keer dat ik een fout in het woordenboek zie staan.”