Column: Uuro

Ik heb een favoriet kassameisje, ze heet Denise. Denise is altijd vrolijk. Ze begroet al haar klanten met een vriendelijke glimlach en heeft het werk van caissière tot kunst verheven. Ze is snel in het scannen van producten en ook alle andere kassawerkzaamheden heeft ze piekfijn in de vingers. Zo schuift ze de beurtbalkjes altijd met een ferme duw door, zodat de mensen achteraan in de rij er ook bij kunnen en ze houdt rekening met de producten als ze in de opvangbak vallen, zodat een wegrollende watermeloen niet je zak chips tot kruimels reduceert.

Door Marleen Steenbergen

Laatst was ik weer bij Denise en ik vergat een paar boodschappen in mijn tas te stoppen, waar ze mij op wees. “Mevrouw, u vergeet uw advocado!” Ai. Advocado. Ik krijg er een beetje de kriebels van. Het staat, samen met indentiteitsbewijs en uuro, toch wel op nummer één van irritantste verkeerd uitgesproken woorden. Voor iedereen die geen idee heeft waar ik het over heb: het is avocado, identiteitsbewijs en euro. En nu ik toch bezig ben: het is rotonde, geen rontonde. Nieuws in plaats van nuuws en je gaat naar je werk, niet na je werk. Tenzij je na je werk nog een avocado gaat kopen bij Denise, dat doe je dan erna, niet ernaar.
Je hebt geen ‘me broer’, je hebt een ‘mijn broer’. En nu we het toch over mijn broer hebben, ook hij heeft een woord waarvan hij de verkeerd uitgesproken versie zowel vermakelijk als tenenkrommend vindt: enige. Of enigste. En iedereen die het verschil hiertussen niet snapt, gebruikt deze woorden waarschijnlijk door elkaar.

Net was ik weer even bij de supermarkt en ik koos weer de rij bij Denise. De meneer voor mij uitte hardop zijn grieven over de stijgende productprijzen. “Het wordt steeds duurder, mijn uuro gaat steeds minder lang mee!” Denise bleef vriendelijk naar de meneer, die zijn wenkbrauwen zo ver bij elkaar had geknepen dat hij op Bert van Ernie (niet Eurnie) begon te lijken, en ze wenste hem een heel fijn weekend. Ze blijft tóch het enigste kassameisje van de winkel.