Laat ik het meteen maar opbiechten: ik heb een zwak voor foute woorden. Dan bedoel ik niet woorden als ‘vrouwtje’ ter aanduiding van een volwassen dame (“Hij is toch met zo’n leuk vrouwtje
getrouwd!”) of ‘hut’ voor een fatsoenlijke woning (“Ik heb m’n hut volgehangen met moderne kunst.”). Wat Ton dan wél bedoelt? Je leest het in Taalvoutjes – het jubileumboek.
Niet alleen is Ton hoofdredacteur van De Dikke Van Dale, ook runt hij een eigen uitgeverij (De Weideblik) en heeft hij al heel wat woorden- en andere boeken op zijn naam staan,
waaronder het Verdwijnwoordenboek.
Van Tons hand kwamen onlangs twee boeken uit: De taal der liefde en Dat gaat ‘m niet worden. Wat wij van deze boeken vonden, lees je in onze boekrecensies:
Meer van Ton den Boon:
‘Columns schrijven is een kunst, een kunde’, zegt Wim Daniëls treffend in de inleiding van het boek Er staat een mug op tafel. Sterker nog, Daniëls ...
Twee derde van de Nederlanders zet hem dagelijks op en de meesten van ons gaan er ook op zitten: de bril. Toch vragen weinigen zich waarschijnlijk af hoe het di...
Een groep mensen is meestal gewoon een groep. Hooguit een klas, een roedel peuters of een vergadering die uit de hand loopt. Maar zodra het om dieren gaat, word...
Jan Mulder zet zijn top 5 taalergernissen op een rij bij De Wereld Draait Door....