Ton den Boon

Ton den Boon

Geer en Goor en het geheim van de boeren met worst

Laat ik het meteen maar opbiechten: ik heb een zwak voor foute woorden. Dan bedoel ik niet woorden als ‘vrouwtje’ ter aanduiding van een volwassen dame (“Hij is toch met zo’n leuk vrouwtje
getrouwd!”) of ‘hut’ voor een fatsoenlijke woning (“Ik heb m’n hut volgehangen met moderne kunst.”). Wat Ton dan wél bedoelt? Je leest het in Taalvoutjes – het jubileumboek.

Ton den Boon

Niet alleen is Ton hoofdredacteur van De Dikke Van Dale, ook runt hij een eigen uitgeverij (De Weideblik) en heeft hij al heel wat woorden- en andere boeken op zijn naam staan,
waaronder het Verdwijnwoordenboek.

Van Tons hand kwamen onlangs twee boeken uit: De taal der liefde en Dat gaat ‘m niet worden. Wat wij van deze boeken vonden, lees je in onze boekrecensies:

Meer van Ton den Boon:

Column

Column: Ophangen

Column: Ophangen

”Nou, ik ga maar eens ophangen”, zeg ik aan de telefoon tegen m’n moeder. Ze begint te lachen: “Wat ga je waar aan ophangen?” Stilte. Ik...


Boekrecensie

Boekrecensie: Es kommt wohl gut

Boekrecensie: Es kommt wohl gut

Verschill muss da sein. Das ist falsche Buhl. Lüll da jetzt nicht umhin. Enkele steenkolenduitse zinnen uit het boekje ‘Es kommt wohl gut’ van Nederduitser Rein...


Column

Column: Dooie duif

Column: Dooie duif

Alweer een tijd geleden werd ik in een parfumwinkel aangesproken door een verkoper. Nadat ik hem op de hoogte had gesteld van mijn verwachte aankoop, gaf hij aa...